Reacties van bezoekers
Het was weer een groot feest. Leuk item, herkenbare humor en mooie woordspelingen. Dank Tim, ga zo door.
Heel veel gelachen, maar we vonden het soms dat Tim nu wel over het randje ging, (waar hij vroeger ertegenaan zat) maar nu erover heen ging…bijv, in het lied,: dansen op je graf…… het branden van het schilderij….. En zo zijn er nog wel meer moeilijke momenten geweest, waar ik me niet “goed” bij voelde Als dit niet erin gezeten had, was het leuker geweest voor ons…… Te veel trappen tegen het geloof! Jammer
Ontzettend toffe avond gehad. Tim zoekt de grens op en prikkelt, maar maakt onbesproken dingen bespreekbaar en legt de vinger op de zere plek, telkens weer en met wisselende onderwerpen. Tim weet je ook te raken, het gaat over de rauwheid van het leven, het echte verhaal. Altijd veel lachen, maar ook altijd met een diepe boodschap. Wij houden het nooit droog. Veel dank, Tim, ga hiermee door!
Waarom is mijn vorige reactie verwijderd. Mag ik niet zeggen dat het tegenviel. Mogen er alleen maar positieve reacties in beeld komen? Tim slaat door, (te) lange monologen zonder leuke grappen, schoppen tegen kerk, geloof en bevolkingsgroepen. Veel herrie waardoor de boodschap ondersneeuwde. Voor ons geen Tim meer. Tim ging tot het randje altijd maar nu duidelijk er overheen. Jammer. En nu maar hopen dat deze reactie blijft staan…
Er waren mooie liedjes en treffende scènes. Theatertechnisch pakkende vondsten. Maar ook veel losse eindjes en teveel onduidelijkheden. Waarom zo afgeven op ‘van alles met de bijbel’ - wat was daar zo fout aan? Hoezo veranderde de klassieke plaat door vuur heen in een landschap zonder mensen - de betekenis ontgaat me. De vrienden in Het Paradijs zijn me te karikaturaal. Wat voor kleur is er aan het einde te bekennen, waar wil Tim heen? En waarom moet een kennelijk ongewenst vriendje zo gruwelijk (verbaal weliswaar) onder handen worden genomen?
Info
Wat doe je als de wereld van zwart-wit langzaam vervaagt naar vijftig tinten grijs? In zijn zevende avondvullende cabaretprogramma neemt Timzingt zichzelf onder de loep.
Het uitvliegen van zijn dochter dwingt hem om terug te kijken: op zijn zwart-witte opvoeding, zijn eigen kleurrijke studententijd en de radicale idealen van toen. Hoeveel is ervan over? Is hij van uitgesproken naar kleurloos grijs gegaan? En waarom wil hij eigenlijk niet dat zijn dochter op kamers gaat? Heeft dat iets te maken met zijn eigen studententijd?
Met scherpe grappen, tedere liedjes en een nieuw relevant verhaal fileert Tim zijn generatie die ooit alles zeker wist, maar nu twijfelend in het midden bungelt. Is dat wijsheid die komt met de jaren? Is het zijn lot dat hij onherroepelijk grijs wordt? Of moet hij nog één keer radicaal kiezen?
- Een prachtige voorstelling met veel humor, herkenning en een diepe boodschap.
- Het was een geweldige avond met humor en ook stof tot nadenken, bezinning. Geweldig hoe dat samen verweven was in tekst en lied.
- Fantastisch, herkenbaar, humor en filosofisch. Een geniale verwarrende combinatie!
Reserveer gelijk, want hoe eerder je boekt, hoe beter je plaats!
We hebben genoten in Papendrecht. Goed om een spiegel voorgehouden te krijgen, en dat hij zichzelf hierin niet spaart:)